współczesny malarzowi Agustín Esteve. Manuel Osorio Manrique de Zuniga, also known as the “Red Boy”, is a portrait painting of a boy dressed in red clothing of time. Chłopiec stoi w statycznej pozie pośród domowej menażerii[5]. Goya’s portrait of Manuel Osorio Manrique de Zuñiga was already described in 1923 (Mayer) as "perhaps the best" of the artist’s portraits of children from the 1780s. Brunatno-oliwkowe tło wydobywa czerwień stroju[3][13], a jednocześnie dzieli obraz na dwie strefy: jasną za głową chłopca, i ciemną u jego stóp, gdzie ukrywają się czyhające na ptaki koty[13]. Podobny strój mają na sobie dzieci z projektów do tapiserii. W sztuce chrześcijańskiej ptaki często symbolizują duszę, w sztuce barokowej ptaki w klatce oznaczają niewinność[18]. Przynajmniej od 1903 obraz należał do francuskiego dramaturga Henriego Bernsteina. Strój i zabawki chłopca świadczą o jego szlacheckim pochodzeniu[12][11]. Obraz jest eksponowany w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku[7]. The cats are thought to be a representation of evil or an evil force. Goya was revered by all in his lifetime, especially in Spain, and saw great success throughout his career as an artist. Xavier F. Salomon uważa powyższe interpretacje za zbyt wyszukane i pozbawione szerszego kontekstu. MANVEL OSORIO MANRRIQVE DE ZVÑIGA Sr. DE GINES NACIO EN ABR A II DE 1784[7] (Señor Don Manuel Osorio Manrique de Zuñiga, señor de Ginés [Wyspy Kanaryjskie], urodzony 11 kwietnia, 1784).

Francisco de Goya contributed to that tradition with his “Portrait of Manuel Osorio Manrique de Zuniga.” But Goya also subverted tradition in this popular painting, commonly dubbed “The Red Boy,” by instilling a sense of discomfort and darkness to what could have been a simple proclamation of youthful innocence. W 1878 został sprzedany do prywatnej kolekcji w Paryżu[5][7]. Ponadto Manuel zmarł w wieku 8 lat, a na portrecie widzimy go znacznie młodszego. The animals in the painting have had many different interpretations over the years. Francisco de Goya (1747-1828): Manuel Osorio Manrique de Zúñiga, 1788. Urodził się w kwietniu 1784 i zmarł w wieku 8 lat, 12 czerwca 1792. Manuela Mena sugeruje, że Goya odnosi się w ten sposób do bliskich mu oświeceniowych idei edukacji i pozytywnego wpływu kontaktu z naturą na dzieci[9]. Ponieważ Manuel nie był dziedzicem hrabiego Altamiry, Goya mógł przedstawić go w dziecięcym ubraniu, w czasie zabawy. Firmado en la tarjeta de visita: «D n Fran co Goya» Inscripción: «EL S. R D. N MANUEL OSORIO MANRRIQUE DE ZUÑIGA S. R DE GINES NACIO EN ABR. ‘MANUEL OSORIO MANRIQUE DE ZUÑIGA,’ BY GOYA, METROPOLITAN MUSEUM OF ART There’s a reason that this painting is one of the first you see … The painting depicts the boy dressed in a red costume holding a string that is attached to a magpie that appears to be his pet bird. Less than fifty years later, the painting had assumed iconic status and was considered "one of the most appealing and successful portraits of children ever painted, and also one of the most famous" (Virch 1967) Koty miałyby symbolizować zagrożenie dla życia chłopca, a ptaki w klatce oznaczają więzienie życia[9]. Il s'agit d'un portrait à l'huile qui mesure 110 cm de haut par 80 cm de large. Inskrypcja na obrazie głosi: EL Sr. Dn. He is pictured with three cats and several birds, some latched in a cage and one on a tether that the child holds. Powstałe w tym samym czasie wizerunki Manuela oraz jego starszego brata Vicentego są uważane za najbardziej udane portrety dziecięce w karierze malarza[3][4]. W dziobie sroki Goya umieścił swoją wizytówkę, na której widnieją także atrybuty malarza: paleta i pędzle[9]. Prace miały zdobić nowo wybudowany pałac hrabiego znajdujący się w centrum Madrytu[8]. Goya portretował dzieci w sposób bardziej naturalny, w miarę możliwości odchodząc od sztywnych konwencji i tradycji[15], którym hołdował m.in. Nieformalny, wręcz poufały charakter wyróżnia wizerunek Manuela spośród portretów członków rodziny Altamira oraz innych portretów dziecięcych epoki. Oswojone zwierzęta mogą być również aluzją do trudu wychowywania dzieci, którego podejmują się rodzice[3]. Córka bankiera, Kathryn Bache Miller, zachwycona obrazem, pokazywała go w swoim mieszkaniu w Nowym Jorku. He was commissioned by many influential people of his era to create portraits and other works of art. Podobnie uważa William L. Pressly, który ponadto wiązał obraz z ikonografią chrześcijańską, gdzie chłopiec miałby symbolizować małego Chrystusa[19]. Manuel był czwartym z ośmiorga dzieci hrabiego[9]. Don Manuel Osorio Manrique de Zuniga, enfant est un tableau de Francisco de Goya conservée dans le Metropolitan Museum of Art à New York (États-Unis). All Rights Reserved. W czasie kiedy malował go Goya miał 4 lata[2]. The painting as a whole is believed to depict the fleeting nature of youth and innocence coupled with the frail boundaries that divide evil from the child’s world. W 1924 Bernstein użył portretu jako jednego z elementów scenografii do swojej sztuki La Galerie de glaces wystawianej w Théâtre du Gymnase w Paryżu. Na portrecie Manuela pojawiają się udomowione koty i ptaki: typowe zwierzęta towarzyszące dzieciom w hiszpańskich domach szlacheckich. © www.Francisco-de-Goya.com 2020. W 1925 obraz zakupił brytyjski marszand Joseph Duveen, od którego rok później nabył go amerykański bankier i filantrop Jules Bache. Śmierć i utrata niewinności nie wydają się zatem właściwą interpretacją, obraz przedstawia młodość i dzieciństwo Manuela[9]. Victor Chan uważa, że trzy koty symbolizują czas, przeznaczenie i fortunę, a obraz jest ilustracją ludzkiego przeznaczenia[20]. The art he created is seen by many to perfectly chronicle the era that he lived in. Advertisement. Óleo sobre lienzo, 127 x 101,6 cm. Obowiązywał sztywny model; dzieci przedstawiano niczym pozbawione emocji lalki oraz pomniejszone wersje dorosłych[14]. His works are considered romantic in style and he is one of the most influential and important artists to come out of Spain from the 18th to the 19th century. Powstałe w tym samym czasie wizerunki Manuela oraz jego starszego brata Vicentego są uważane za najbardziej udane portrety dziecięce w karierze malarza. Altamira was well respected at the time and held many titles including the director of Banco de San Carlos. Jego twarz jest blada[11], a spojrzenie dużych, brązowych oczu wydaje się smutne[10]. W rękach ma sznurek, na którym trzyma oswojoną srokę. Manuel Osorio Manrique de Zúñiga[1] (hiszp. Śmiertelność wśród dzieci była wysoka i nie było zwyczaju portretowania zmarłych. The magpie holds a card in its beak that is the calling card of the Goya. Skromny tytuł chłopca "señor de Ginés" został mu nadany przez ojca[9]. This connection of the cats being a dark force comes from one of Goya’s other painting entitled “The Sleep of Reason Produces Monsters” where a cat is shown among the evil creatures. Manuel Osorio Manrique de Zúñiga (1787–88) Francisco de Goya. The painting was donated to the Metropolitan Museum of Art by her farther but Kathryn was allowed to periodically show the painting in her house until she passed away in 1979. Kot czyhający na ptaka w klatce pojawia się także na portrecie Dzieci Grahamów Williama Hogartha (1742)[9], którego dzieła Goya znał z rycin. Hrabia Altamira korzystał wcześniej z usług malarza Agustina Esteve, który sportretował jego starszych synów – Francisca Javiera i Juana Marię. W hiszpańskim malarstwie epoki rzadko portretowano dzieci. W 1785, za pośrednictwem Ceána Bermúdeza, Goya otrzymał zamówienie na portrety dyrektorów nowo powstałego Banco de San Carlos, instytucji finansowej poprzedzającej obecny Bank Hiszpanii. On the right side of the piece is a green birdcage on the floor housing several finches. Claus Virch sugeruje, że drapieżne koty zestawione z ptakami na uwięzi symbolizują zło zagrażające niewinności dziecka. Some people believe that the birds in the cage are a symbol of the soul while others thought that it symbolized the boy’s innocence. Malarz złagodził jednak oficjalny charakter portretu dodając pieska skaczącego na nogi młodego panicza[9]. Zadowolony ze swojego portretu hrabia zatrudnił Goyę, wówczas oficjalnego malarza Karola III, do sportretowania swojej najbliższej rodziny. Salomon uważa, że koty miały wprowadzić do obrazu element komiczny, a nie złowieszczy. Postać chłopca otoczonego zwierzętami dała podstawy do różnych interpretacji obrazu. There are three cats that are starring at the bird intently to the left of the painting. Goya przelał czułość do własnego dziecka, a jednocześnie świadomość kruchości dziecięcego życia na portret arystokratycznego rówieśnika swojego syna[10]. Jest mało prawdopodobne, aby portret powstał po śmierci Manuela. The Count of Altamira commissioned several family portraits from Goya from 1756 to 1816, the Red Boy being one of them. Tę stronę ostatnio edytowano 9 maj 2020, 21:07. While visiting the Joseph Duveen art gallery in Paris, Kathryn Bache Miller took a fond liking to the painting. She decided to keep the Red Boy in her living room where she displayed it with pride. Wiedząc o przedwczesnej śmierci Manuela, niektórzy autorzy (np. Ferrán Aribau, Francesc Ruidera, Lluís Altafuya, Roberto Castillo, Xavier Costaneda: Luciano di Pietro, Alfredo Pallavisini, Claudia Gianferrari: Vicente Osorio de Moscoso, hrabia Trastamara, Vicente Joaquín Osorio de Moscoso y Guzmán, Fundación Goya en Aragón: Manuel Osorio Manrique de Zuñiga, Manuel Osorio Manrique de Zuñiga (1784–1792), https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Manuel_Osorio_Manrique_de_Zúñiga&oldid=59730314, licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, Korzystasz z Wikipedii tylko na własną odpowiedzialność.